Bawełna – miękkie włókno otaczające nasiona rośliny określanej tą samą nazwą. Używane do wyrobu przędzy, nici, dzianin, tkanin (od cienkich po płótno żeglarskie), waty i celulozy. Ma wiele zastosowań. Z nasion bawełny tłoczy się olej jadalny i techniczny, a łodygi wykorzystuje się w przemyśle papierniczym i do wyrobu powrozów. Włókno bawełniane jest też stosowane w mieszankach włókien, jako dodatek do wełny czy lnu.

Dzianina – wyrób włókienniczy powstający z jednej lub wielu nitek przędzy (Przędza) przez tworzenie rządków lub słupków wzajemnie ze sobą połączonych oczek.
Dzianina wykonywana jest z różnego rodzaju nitek przędzy (np. bawełnianej, wełnianej, lnianej). Może być gładka, wzorzysta, ażurowa, fakturowana lub z okrywą włókienną. Dzięki luźnej budowie jest miękka, rozciągliwa i łatwo przepuszcza powietrze. Odzież Nørdre jest tego najlepszym przykładem. Nie krępuje ruchów, a pomagają jej w tym dopasowane, ergonomiczne kształty, reglanowe rękawy i idealnie płaskie szwy (tzw. flatlocki) (Szew płaski).W przeciwieństwie do tkanin (Tkanina) raczej nie trafia do sprzedaży w metrażu i jest w większości konfekcjonowana. Dlatego producent dzianin musi posiadać szwalnię. Tak jak w przypadku Nørdre (Atuty).
Dzianina to również wyrób wykonany sposobem domowym – tzw. robótki na drutach. Znane już w starożytności.

Higroskopijność – zdolność wchłaniania i utrzymywania w sobie dużej ilości wilgoci przyswajanej z otoczenia. Dużą higroskopijność posiadają wyroby wełniane. Bez problemu radzą sobie z wchłanianiem ludzkiego potu i świetnie odprowadzają go na zewnątrz. W przeciwieństwie do włókien syntetycznych (Włókna syntetyczne), które nie absorbują wilgoci, lecz jedynie transportują. Wełna mimo pochłoniętej wilgoci potrafi ogrzewać a nie wychładzać jak np. bawełna (Bawełna). Najlepszym przykładem jest bazowa odzież termoaktywna MerinoWool.

Karbikowatość włókien – to cecha, która pozwala uzyskiwać z nich przędzę, a następnie wyroby włókiennicze wysokiej jakości np. tkaniny, dzianiny, włókniny.
W wełnie karbikowatość jest tym większa im cieńsza jest wełna. Nadmierna karbikowatość wełny jest cechą niekorzystną, dlatego przy przerobie zbyt cienkich wełen stosuje się proces gładzenia.

Lanolina – wosk zwierzęcy otrzymywany podczas czyszczenia wełny owczej. To mieszanina estrów kwasów tłuszczowych ze sterolami (m.in. z cholesterolem). Ma postać żółtawej, lepkiej masy tworzącej z wodą emulsję. Lanolinę wykorzystuje się do produkcji środków kosmetycznych.

Nić – produkt otrzymywany z przędzy, stosowany m.in. w przemyśle odzieżowym lub obuwniczym. Odzież Nørdre szyta jest  najwyższej jakości nićmi Coats. To lider w produkcji i globalnej dystrybucji nici (Coats Polska). Coats posiadają wysoką wytrzymałość na zrywanie, a trwałość ich barwy jest niezmienna.

Odzież bazowa (bielizna termoaktywna) – to warstwa podstawowa stosowana w trójwarstwowej koncepcji odzieży. Zbiera wilgoć ze skóry i odprowadza w kierunku warstwy 2 (termoizolacyjnej lub grzewczej czyli odzieży polarowej) lub pozwala jej wyparować, gdy warstwa podstawowa jest jedyną noszoną. Nørdre produkuje dwa rodzaje bazowej odzieży termoaktywnej: MerinoWool i ErgoDry.

Owca merynos - bardzo ceniona, ze względu na runo, wysokogórska rasa owiec hiszpańskich, wywodząca się z Azji. W Europie znana od XII wieku. Obecnie hodowana głównie w Nowej Zelandii i Australii. Merynosy, których wełna wykorzystywana jest w odzieży MerinoWool, przebywają przez cały rok (oczywiście poza okresem strzyży) w dość specyficznych warunkach. Temperatura latem dochodzi nawet do 40 oC, a zimą spada do 20oC. Przed utratą ciepła w zimie a nadmiernym przegrzaniem w lecie chroni je wyjątkowa budowa włókien ich wełny (Wełna merynosowa).

Przędza - produkt włókienniczy o strukturze liniowej ciągłej, powstający przez skręcenie pasma włókien w procesie przędzenia. Używany m.in. do produkcji tkanin (Tkanina), dzianin (Dzianina), koronek, lin i nici (Nić). Występuje w postaci pojedynczej, nitkowanej i łączonej oraz ozdobnie nitkowanej. 

Szew płaski (tzw. flatlock) – precyzyjnie łączy dwa krańce dzianiny. Jest niewyczuwalny, nie odznacza się na powierzchni przylegających ubrań. I wygląda estetycznie. Płaskie szwy posiada odzież Nørdre (Atuty).

Tkanina – wyrób włókienniczy powstający przez splecenie ze sobą (według założonego splotu) wzajemnie prostopadłych układów nitek osnowy i wątku. Ten proces to tkanie, które wykonuje się na krosnach tkackich ręcznych lub mechanicznych.
Tkanina może być jedno- lub wielobarwna, wzorzysta, bielona, drukowana, a jej powierzchnia może być gładka (jedwab) lub porowata (frotté), z okrywą włókienną (plusz) czy z reliefem (ryps). O charakterze powierzchni decyduje rodzaj surowca i typ splotu. Występuje wiele rodzajów tkanin. W zależności od surowca – np. lniana, bawełniana, wełniana, jedwabna, syntetyczna, metalowa, a ze względu na użytkowanie -  np. pościelowa, ubraniowa, obrusowa, dekoracyjna, techniczna czy ochronna.
Pierwsze wyroby przypominające tkaninę tworzono już przed ośmioma tysiącami lat.

Wełna – włókno (Włókno) uzyskiwane z okrywy włosowej (sierści) m.in. owiec, lam, wielbłądów, kóz, królików. Doskonale nadaje się do wytwarzania wyrobów włókienniczych wysokiej jakości np. tkanin (Tkanina), dzianin (Dzianina) czy włóknin. Jest to możliwe dzięki lanolinie (Lanolina), a także takim cechom jak karbikowatość (Karbikowatość włókien) i łuskowatość. Nierówna łuskowata powierzchnia pomaga również w neutralizacji zapachów. To jedna z zasadniczych różnic w budowie wełny i włókien syntetycznych.
Najwyższej jakości wełnę otrzymuje się z owiec rasy merynos (Wełna merynosowa).

Włókna naturalne:
– włókna pochodzenia roślinnego (celulozowe), występujące w roślinach włóknistych takich jak len, bawełna, konopie, juta, sizal, pokrzywa czy drewno,
– włókna mineralne występujące w minerałach takich jak azbest,
– włókna pochodzenia zwierzęcego (białkowe) takie jak jedwab czy wełna (sierść lub włosy). Ten surowiec wykorzystywany jest do produkcji bazowej odzieży termoaktywnej MerinoWool (Wełna merynosowa).

Włókna syntetyczne:
– włókna szklane, np. światłowody czy druty przewodzące prąd elektryczny,
– oparte na celulozie, np. octan celulozy,
– oparte na syntetycznych polimerach: nylon, aramidy, włókna poliakrylonitrylowe (tzw. sztuczna wełna – anilana), włókna poliuretanowe (np. lycra) czy włókna poliestrowe (np. elana) (Dzianiny syntetyczne), które wykorzystywane są do produkcji bazowej odzieży termoaktywnej ErgoDry.
 
Włókno – podstawowa jednostka struktury wielu materiałów o znacznej długości i niewielkim przekroju. Występuje zarówno w materiałach naturalnych (Włókna naturalne), jak i produkowanych przez człowieka (Włókna syntetyczne).
A stosowane jest m.in. do produkcji laminatów, tworzyw zbrojnych czy przędz (Przędza). Włóknem jest zazwyczaj taka struktura, której długość jest minimum 100 razy większa od jej przekroju.

Włókno merynosowe – jednolite i puchowe, o długości 4 – 12 cm a grubości 13 – 24 mikronów. To bardzo oryginalne wymiary w porównaniu np. z ludzkim włosem, który mierzy... „aż” 60 mikronów.

Wyroby czesankowe – wyroby otrzymywane z przędzy czesankowej wysokiej jakości (takiej jak wełna merynosowa (Wełna merynosowa) wykorzystywana w MerinoWool, o mniejszej masie od tkanin zgrzebnych, choć dużym zapełnieniu, zwykle o mniejszej liczbie w wątku niż w osnowie i o różnych splotach.